هر شب پنجره‌های ملکوت به سوی قلبها گشوده میشود،

ﺍﻟﻬﯽﮐﯿﻨﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ قلبهای‌ ما ﺑﺰﺩﺍﯼ

نور ایمانت رادر قلبهایمان بتابان

قلبهایمان را منور کن به نور عشق و یادخدا
شبی مملو از نور عشق برایتان آرزومندم

گاهی...
نه گریه آرامت می کند
ونه خنده
نه فریاد آرامت می کند
ونه سکوت
آنجاست که باچشمانی خیس
رو به آسمان میکنی و میگویی:

 من فقط تو رو دارم خدا !!!

خدایا . . .

اگر آسمان هزار پاره شود یا اگر خالی از ماه و ستاره شود

مهم نیست

همین که تو در هوا جریان داری و در شبنم ها می درخشی و با عطر گلها منتشر می شوی کافیست

خدایا .......

تو که باشی
معجزه ای در من
رخ می دهد
به نام ارامش
که زیباست و دلنشین

پروردگارم!

از تو لیاقتی می خواهم

که در آشکار و نهان تو را حاضر ببینم

و بر آنچه کراهتی بر آن وارد است، تقوا بجویم...

خداوندا!

لیاقتی عنایت بفرما که دست بندگان پاک تو را بگیرم

و چه سعادتی بزرگ تر از این

خدایا :

 در دفتر حضور و غیاب امروز،
حاضری زدیم!

حضورمان را بپذیر و
جایگاهمان را در کلاس بندگی ات

در ردیف بهترین ها قرار ده.
 سودای عشق تو،

آفتاب دل ماست.
با اشعه های زرین عشقت،
 بارقه امید را
در روزنه های فرو بسته دلهامان بتابان !

نمى گویم روزتان به خیر
که خیرى ست
به کوتاهى روز
مى گویم عاقبتتان بخیر
که خیرى ست
به بلنداى سرنوشت
عاقبتتان بخیر
غم هایتان فانى شادى هایتان باقى

ﮔﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ،
ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ؛
ﺩﺭ ﺩﯾﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ،
ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺖ؟
ﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﻮﺳﺖ؟
ﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻝ ﺑﺴﺖ؟

ﺣﺲ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﮔﻮﯾﺪ:
ﺑﺸﮑﻦ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻧﺖ ﺩﺍﺭﯼ!
ﭼﻪ ﺳﻮﺍﻟﯽ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﺗﻮ " ﺧﺪﺍ " ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯼ...
ﻭ " ﺧﺪﺍ "
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁخر ﺑﺎ ﺗﻮﺳﺖ.

سهراب سپهری